2007/Dec/14

คำถาม?? จากรักที่ต้องการคำตอบ
 
 

ฉันคิดว่า....

"การทำผิดพลาดเป็นเรื่องที่ให้อภัยได้...
แต่หากเราทำถูกต้องโดยไม่ให้เกิดความผิดพลาดจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด"ฉันมีแฟนแล้ว...เขาเป็นคนที่พิเศษสำหรับฉัน  แม้ในสายตาของคนอื่นเขาเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา 

เรารักกันนะแต่ว่าฉันเป็นคนที่มีประวัติค่อนข้างดีจึงมีผู้ชายหลายคนเข้ามาพูดคุยด้วย 

ทุกอย่างนี้คงเป็นเพราะการอบรมสั่งสอนที่ดีของพ่อและแม่ที่ทำให้ฉันเป็นที่ดูพิเศษในสายตาคนอื่นๆ  ฉันคบหาดูใจกับแฟนมาได้ประมาณ  3  ปีแล้ว เขาเอาใจไม่เป็นตรงไปตรงมา พูดจาสุภาพแต่ไม่ใช่พูดหวานนะมีความเป็นตัวของตัวเองสูงเช่นกัน  มีรูปแบบการใช้ชีวิตของตัวเอง 

ตอนคบกันใหม่เขาบอกว่าฉันเป็นคนแปลกมักจะทำอะไรที่เขาไม่คิดว่าจะทำได้ 

อดทน แกร่งกว่าผู้หญิงคนอื่นที่คอยพบเห็นมา  เขาจะโทรหาบ่อยแทบทุกวันแม้ไม่มีเรื่องให้คุย  เขาจะชอบพกไดอารี่ติดตัวเสมอชอบเขียนเรื่องราวต่างๆนาๆ ทั้งเรื่องของตัวเขาเอง  เรื่องของฉันและเรื่องราวต่างๆที่เขาคิดว่ามันพิเศษหรือวิเศษที่ได้พบเจอ 

ช่วงหลังมาเรามีภาระมากขึ้นทำให้ไม่ค่อยมีเวลาได้พบเจอกันสักเท่าไหร่ 

หลายครั้งเมื่อมีโอกาสได้พบเจอกันฉันก็จะหอบเรื่องราวหรือปัญหาต่างๆไปด้วยแต่เขาก็นั่งรับฟังอย่างเต็มใจ  บางคนบอกว่าฉันสามารถเลือกคนที่ดีกว่าเขาได้มากกว่านี้ทำไมถึงไม่ทำ  ฉันอยากถามทุกคนว่าแล้วเขาเหล่านั้นน่ะ...จะทนฉันหรือรับฉันได้อย่างที่ฉันเป็นหรือเปล่าล่ะฉันไม่อยากจะแสดงละครเพื่อทำให้คนที่ฉันรักเขารักฉันตลอดหรอกนะอยากให้เขารักฉันอย่างที่ฉันเป็น 

จะมีสักกี่คนที่จะนั่งรอฉันทั้งวันทั้งที่ฉันนั่งอบรมอยู่ในห้องแอร์เย็นฉ่ำแล้วตัวเองต้องนั่งรอทั้งวันอยู่ข้างนอกรอไปซื้อของด้วยกัน 

รอคนมาสายและผิดนัดประจำ  เดินตามฉันซื้อของนานๆ  นั่งเอากระดาษพัดให้ทั้งคืนไม่หลับไม่นอนเพราะฉันไม่สบาย  ฉันจะถามเขาเสมอว่ารักไหม? รักอยู่รึปล่าว? รอได้ไหม? เบื่อรึปล่าว? มีคำถามมากมายแต่เชื่อไหมล่ะเขาจะหาคำตอบที่อยากได้มาตอบเสมอโดยไม่ดุเลยสักคำและบ่อยครั้งที่ที่เขาจะถามว่าอยากรู้อะไรอีกรึเปล่าล่ะคะ 

มีระยะนึงที่เราอยู่ไกลกันเพราะหน้าที่การงานบังคับทำให้เวลาที่มีให้กันยิ่งน้อยลงไป 

 นานครั้งได้พบเจอกันคงทำให้เขากังวลเขามักจะถามฉันว่ารักเขาไหม?  ยังรักเขาอยู่รึเปล่า? รอเขาได้ไหม?รอหน่อยนะและลงท้ายว่ารักฉันเสมอ ฉันดุเขามากครั้งข้นฉันจึงดุเขาที่ทำให้รำคราญ   วันนึงเรานัดเจอกัน  ฉันนั่งรอเขา 1 ชั่วโมงผ่านไป 2 ชั่วโมงผ่านไปแวเสียงโทรศัพน์ก็ดังขึ้นเบอร์ของเขานั่นเอง 

ฉันรับพร้อมกับต่อว่าโดยไม่ฟังเสียงอะไรแม้สักคำจากปากเขา 

สิ้นเสียงของตัวเองกลับมีเสียงของเพื่อนของเขาคนนึงพูดขึ้นว่า"รอสัก 15 นาทีนะจะไปรับ"แค่นั้นแล้วก็วางสายไป ฉันยังนั่งงงอยู่เลย  ไม่นานเพื่อนของเขาก็มารับฉันนั่งรถไปไม่ถามอะไรมีแต่เพียงคำพูดของเพื่อนที่บอกให้เงียบกับสีหน้าที่เงียบขรึม 

เขาพาฉันไปห้องพักฟื้นผู้ป่วยของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง 

ฉันมองไปที่ร่างที่นอนอยู่บนเตียงกลับต้องตกใจ...เขาเป็นอะไรไป  เพื่อนเขาบอกเพียงว่าคนที่อยากเป็นคนที่ดีที่สุดก็เป็นอย่างนี้แหละ  เขาผอมไปนะ ดูไม่ดีเลย  มีไดอารี่เล่มโปรดวางอยู่ข้างตัวเขาฉันหยิบมันขึ้นมาอ่านข้างในมีแต่เรื่องราวของฉันทั้งนั้นฉันเปิดไปเรื่อยๆจนถึงหน้าสุดท้ายและประโยคสุดท้ายที่ว่า"ทุกครั้งที่เธอมีคำถามผมอยากตอบมันมากๆ  ผมอยากให้เธอถามเพราะผมอยากเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ  อยากให้เธอมองเห็นว่าผมสำคัญอย่างน้อยก็ช่วยไขข้อข้องใจของเธอ  อยากให้เธอรู้ว่าผมยังอยู่เคียงข้างและคอยรับฟังเสมอ  อยากที่ตอบทุกคำถามแม้จะเป็นคำถามเดิมๆที่ถามจนนับครั้งไม่ถ้วน  เผื่อว่าบางทีมันจะช่วยชดเชยในสิ่งที่ผมไม่มีเหมือนใครคนอื่น  ครั้งหนึ่งผมเคยน้อยใจที่เธอรำคาญที่จะตอบคำถามอันน้อยนิดของผมแต่ก็ไม่เป็นไรนั่นอาจเป็นเพราะผมยังดีไม่พอสำหรับเธอผมสัญญาผมจะตั้งใจทำงานให้มากขั้น  เอาใจใส่เธอมากขึ้นเพราะเธอคือคนที่ดีที่สุดสำหรับผม  ไม่แน่นะสักวันนึงเธออาจจะนั่งรอให้ผมถามเธอทุกวันก็ได้" ฉันทำให้คนที่รักฉันและฉันรักเจ็บปวดขนาดนี้เชียวหรือตอนนี้ฉันหวังเพียงขอให้เขาตื่นมาเพื่อฟังคำถามของฉันเร็วๆ

edit @ 14 Dec 2007 19:17:02 by Little Monster

Comment

Comment:

Tweet


โอ้ว ซึ้งจิงๆ อยากเป็นแบบนี้มั่งจัง
ขอหลับไปซัก เดือน-2เดือน แล้วค่อยตื่นมารับรู้เรื่องราวของเธอจังเลย
#4 by Spirits At 2007-12-14 20:29,
เขาต้องตื่นมาฟังคำถามอีกแน่ๆ
เพราะนั่นเป็นสิ่งที่เขาต้องการนี่นา ฉันเชื่ออย่างนั้น

#3 by เสื้อกันหนาว At 2007-12-14 19:46,
เออ... เป้นเรื่องจริงเปล่าค่ะ ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ รอให้เค้าฟื้นขึ้นมา และพุดทุกอย่างที่เราอยากพูด
พูดทุกอย่างในใจออกมา จะทำให้เค้าคนนั้นรู้สึกว่าตัวเองยังมีค่าในสายตาของเธอ

ซึ้งมากค่ะ

เรื่องจริงคงเศร้าน้าดู

หรือถ้ามันเป้นเรื่องจริงเราขอให้เค้าคนนั้นตื่อนขึ้นมาเร็วๆ
#1 by kawa ^O^ love นะ At 2007-12-14 19:36,