2007/Oct/26

กลับมาบ้านที่ต่างจังหวัดแล้ว แต่กลับมาคนเดียว
เราเคยคุยกันไว้ว่าเราจะกลับมาเที่ยวด้วยกัน
แต่บางทีมันก้ดีนะ เขาก็มีเรียน ส่วนผมก็เพิ่งเปิดเทอม ถึงเราจะมีกันอยู่
แต่เวลาของเรามันก็ไม่ตรงกัน 

กลับมาที่บ้าน คิดว่าจะบอกกับแม่ดีรึปล่าวว่าไม่สบาย
แต่บางทีก็ไม่บอกคงไม่เป็นไรมากหรอก ทนได้น่าแค่นี้เอง มันคงไม่ร้ายแรงอะไรหรอก
ไม่อยากเป็นคนอ่อนแอ สำออย เขายังว่าเราสำออยเลย เราต้องแข็งแรงสิ อย่าอ่อนแอ
บางทีถ้าบอกทุกคนไปแล้ว เค้าก็คงจะไม่สบายใจกัน มัวแต่ห่วงเรา ไม่อยากเป็นภาระของใคร
แค่แม่รู้ว่าเป็นโรคกระเพาะ แค่นั้นก็ยังเป็นห่วงเกินพอ สั่งกินข้าวกินน้ำ  ทำโน่นทำนี่สารพัด แล้วนี่ถ้ารู้ว่าผมเป็นอะไร มันจะไม่หนักไปกว่านั้นเหรอนี่

แม่เคยสั่งว่าให้ทานข้าว เดี๋ยวเป็นโรคกระเพาะหรอก
คำตอบของผมคือ ก็มันเป็นอยู่แล้วนี่ จะเป็นไร
เท่านั้นแหละครับ แม่อึ๊งและพูดอะไรไม่ออกซักคำ

 

ถึงผมจะแสดงท่าทีไม่แคร์แต่ผมก็รักแม่นะครับ อยากบอกแม่ว่า ภายนอกอาจจะทำเป็นไม่แคร์ไม่สนใจ
แต่จริงๆแล้ว ผมรักแม่และแคร์แม่ครับ ถึงแม้จะแสดงอะไรไปเหมือนไม่ได้รักแม่ก็เถอะ

 

 

Comment

Comment:

Tweet