ยังไม่ค่อยได้ไปเที่ยวรอบๆ ไปไหนมาไหนคนเดียวต้องระวังตัวมากหน่อย อาจไม่ปลอดภัยเหมือนบ้านเรา

ต่ก็ไปไหนมาไหนตามอำเภอใจ สนุกดีครับ

รูปมะสวยเลย วันนี้ฟ้ามืดมากๆๆช่วงนี้พายุเข้า

ที่นี่อากาศแปรปรวนถ้ามีฝนหรือลมจะหนาวมาก แต่มีแดดก็ร้อนเหมือนกัน อากาศเปลี่ยนทุกชั่วโมง

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อาหารที่ต้องทำกินเอง ดูดี และ อร่อยด้วยนะ
 
  

 

 
 

 

edit @ 27 Mar 2009 09:00:52 by Little Monster

ฉันคิดว่า.... "การทำผิดพลาดเป็นเรื่องที่ให้อภัยได้...แต่หากเราทำถูกต้องโดยไม่ให้เกิดความผิดพลาดจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด"ฉันมีแฟนแล้ว...เขาเป็นคนที่พิเศษสำหรับฉัน  แม้ในสายตาของคนอื่นเขาเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา  เรารักกันนะแต่ว่าฉันเป็นคนที่มีประวัติค่อนข้างดีจึงมีผู้ชายหลายคนเข้ามาพูดคุยด้วย  ทุกอย่างนี้คงเป็นเพราะการอบรมสั่งสอนที่ดีของพ่อและแม่ที่ทำให้ฉันเป็นที่ดูพิเศษในสายตาคนอื่นๆ  ฉันคบหาดูใจกับแฟนมาได้ประมาณ  3  ปีแล้ว เขาเอาใจไม่เป็นตรงไปตรงมา พูดจาสุภาพแต่ไม่ใช่พูดหวานนะมีความเป็นตัวของตัวเองสูงเช่นกัน  มีรูปแบบการใช้ชีวิตของตัวเอง  ตอนคบกันใหม่เขาบอกว่าฉันเป็นคนแปลกมักจะทำอะไรที่เขาไม่คิดว่าจะทำได้  อดทน แกร่งกว่าผู้หญิงคนอื่นที่คอยพบเห็นมา  เขาจะโทรหาบ่อยแทบทุกวันแม้ไม่มีเรื่องให้คุย  เขาจะชอบพกไดอารี่ติดตัวเสมอชอบเขียนเรื่องราวต่างๆนาๆ ทั้งเรื่องของตัวเขาเอง  เรื่องของฉันและเรื่องราวต่างๆที่เขาคิดว่ามันพิเศษหรือวิเศษที่ได้พบเจอ  ช่วงหลังมาเรามีภาระมากขึ้นทำให้ไม่ค่อยมีเวลาได้พบเจอกันสักเท่าไหร่  หลายครั้งเมื่อมีโอกาสได้พบเจอกันฉันก็จะหอบเรื่องราวหรือปัญหาต่างๆไปด้วยแต่เขาก็นั่งรับฟังอย่างเต็มใจ  บางคนบอกว่าฉันสามารถเลือกคนที่ดีกว่าเขาได้มากกว่านี้ทำไมถึงไม่ทำ  ฉันอยากถามทุกคนว่าแล้วเขาเหล่านั้นน่ะ...จะทนฉันหรือรับฉันได้อย่างที่ฉันเป็นหรือเปล่าล่ะฉันไม่อยากจะแสดงละครเพื่อทำให้คนที่ฉันรักเขารักฉันตลอดหรอกนะอยากให้เขารักฉันอย่างที่ฉันเป็น  จะมีสักกี่คนที่จะนั่งรอฉันทั้งวันทั้งที่ฉันนั่งอบรมอยู่ในห้องแอร์เย็นฉ่ำแล้วตัวเองต้องนั่งรอทั้งวันอยู่ข้างนอกรอไปซื้อของด้วยกัน  รอคนมาสายและผิดนัดประจำ  เดินตามฉันซื้อของนานๆ  นั่งเอากระดาษพัดให้ทั้งคืนไม่หลับไม่นอนเพราะฉันไม่สบาย  ฉันจะถามเขาเสมอว่ารักไหม? รักอยู่รึปล่าว? รอได้ไหม? เบื่อรึปล่าว? มีคำถามมากมายแต่เชื่อไหมล่ะเขาจะหาคำตอบที่อยากได้มาตอบเสมอโดยไม่ดุเลยสักคำและบ่อยครั้งที่ที่เขาจะถามว่าอยากรู้อะไรอีกรึเปล่าล่ะคะ  มีระยะนึงที่เราอยู่ไกลกันเพราะหน้าที่การงานบังคับทำให้เวลาที่มีให้กันยิ่งน้อยลงไป   นานครั้งได้พบเจอกันคงทำให้เขากังวลเขามักจะถามฉันว่ารักเขาไหม?  ยังรักเขาอยู่รึเปล่า? รอเขาได้ไหม?รอหน่อยนะและลงท้ายว่ารักฉันเสมอ ฉันดุเขามากครั้งข้นฉันจึงดุเขาที่ทำให้รำคราญ   วันนึงเรานัดเจอกัน  ฉันนั่งรอเขา 1 ชั่วโมงผ่านไป 2 ชั่วโมงผ่านไปแวเสียงโทรศัพน์ก็ดังขึ้นเบอร์ของเขานั่นเอง  ฉันรับพร้อมกับต่อว่าโดยไม่ฟังเสียงอะไรแม้สักคำจากปากเขา  สิ้นเสียงของตัวเองกลับมีเสียงของเพื่อนของเขาคนนึงพูดขึ้นว่า"รอสัก 15 นาทีนะจะไปรับ"แค่นั้นแล้วก็วางสายไป ฉันยังนั่งงงอยู่เลย  ไม่นานเพื่อนของเขาก็มารับฉันนั่งรถไปไม่ถามอะไรมีแต่เพียงคำพูดของเพื่อนที่บอกให้เงียบกับสีหน้าที่เงียบขรึม  เขาพาฉันไปห้องพักฟื้นผู้ป่วยของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง  ฉันมองไปที่ร่างที่นอนอยู่บนเตียงกลับต้องตกใจ...เขาเป็นอะไรไป  เพื่อนเขาบอกเพียงว่าคนที่อยากเป็นคนที่ดีที่สุดก็เป็นอย่างนี้แหละ  เขาผอมไปนะ ดูไม่ดีเลย  มีไดอารี่เล่มโปรดวางอยู่ข้างตัวเขาฉันหยิบมันขึ้นมาอ่านข้างในมีแต่เรื่องราวของฉันทั้งนั้นฉันเปิดไปเรื่อยๆจนถึงหน้าสุดท้ายและประโยคสุดท้ายที่ว่า"ทุกครั้งที่เธอมีคำถามผมอยากตอบมันมากๆ  ผมอยากให้เธอถามเพราะผมอยากเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ  อยากให้เธอมองเห็นว่าผมสำคัญอย่างน้อยก็ช่วยไขข้อข้องใจของเธอ  อยากให้เธอรู้ว่าผมยังอยู่เคียงข้างและคอยรับฟังเสมอ  อยากที่ตอบทุกคำถามแม้จะเป็นคำถามเดิมๆที่ถามจนนับครั้งไม่ถ้วน  เผื่อว่าบางทีมันจะช่วยชดเชยในสิ่งที่ผมไม่มีเหมือนใครคนอื่น  ครั้งหนึ่งผมเคยน้อยใจที่เธอรำคาญที่จะตอบคำถามอันน้อยนิดของผมแต่ก็ไม่เป็นไรนั่นอาจเป็นเพราะผมยังดีไม่พอสำหรับเธอผมสัญญาผมจะตั้งใจทำงานให้มากขั้น  เอาใจใส่เธอมากขึ้นเพราะเธอคือคนที่ดีที่สุดสำหรับผม  ไม่แน่นะสักวันนึงเธออาจจะนั่งรอให้ผมถามเธอทุกวันก็ได้" ฉันทำให้คนที่รักฉันและฉันรักเจ็บปวดขนาดนี้เชียวหรือตอนนี้ฉันหวังเพียงขอให้เขาตื่นมาเพื่อฟังคำถามของฉันเร็วๆ

edit @ 14 Dec 2007 19:17:02 by Little Monster

edit @ 12 Dec 2007 18:05:42 by Little Monster